“Je kunt taal gebruiken om je leven te beschrijven. Of je kunt taal gebruiken om je leven te creëren.”

De meeste mensen doen het eerste zonder het te weten. De woorden die ze gebruiken klinken onschuldig, maar zijn dat zeker niet. Elke uitspraak die je doet, bouwt de werkelijkheid waarin je leeft, in de richting die je wilt of juist vermijdt.

In de eerste fase van dit programma leer je het verschil zien. Je formuleert wat je dit kwartaal gaat creëren. Je declareert wie je bent, niet wie je hoopt te worden. En je bouwt de drie pijlers die elke verklaring levend houden: krachtige beloftes, heldere verzoeken en eigenaarschap over elk woord dat je uitspreekt.

“There is no honor in wanting. Wanting requires nothing.”

Twee weken, geen nieuwe theorie of nieuwe distincties. Alleen doen wat je hebt gezegd te doen.

Dit is de fase waar de meeste programma’s stil van worden. Hier is alles bewust omheen gebouwd. Want pas als er geen nieuwe input meer is, geen nieuwe les om je achter te verschuilen, geen nieuwe inzichten om op te wachten, wordt zichtbaar wat je werkelijk hebt gekozen. Wat je hebt verklaard, houdt stand of het doet dat niet. In de echte situatie. Op de dag dat je even geen zin hebt of het moment waarop het makkelijker is om terug te vallen, daar wordt de standaard bewezen.

“The bottom line is your results reveal the real you.”

Je spreekt voortdurend drie talen tegelijk: woorden, gedrag en resultaten. Woorden zijn de zwakste taal, gedrag is al sterker, resultaten liegen nooit.

In deze fase verschuift de vraag. Niet meer wat je zegt, maar of jouw drie talen hetzelfde verhaal vertellen. Waar dat niet het geval is, wordt meteen zichtbaar wat niet volledig van jou is. Incongruentie begint bijna altijd bij één ding: taal die verantwoordelijkheid vermijdt. “Ik doe mijn best.” “Er is iets tussengekomen.” “Het was even druk.” Die woorden zijn niet neutraal, maar ze bouwen een werkelijkheid, elke keer opnieuw. Zodra je ze ziet, heb je een keuze.

“Results are all that matters.”

Dertien weken. Eén eerlijke vraag: heb je gedaan wat je hebt gezegd te gaan doen?

Niet wat je van plan was of wat je hebt geleerd. Maar wat er zichtbaar is gecreëerd. Welke verklaringen hebben standgehouden? Welke beloftes zijn nagekomen? Wat is er daadwerkelijk gecreëerd dat er dertien weken geleden nog niet was?

Je sluit dit kwartaal niet af met een evaluatie. Je sluit het af met een nieuwe verklaring, het startpunt voor wat volgt.